Coaching kryzysowy służy pomocy osobom, które znalazły się w umiarkowanym bądź lekkim kryzysie lub w ciężkim stresie. Praca z klientem w ramach coachingu kryzysowego składa się z dwóch etapów:

  1. Elementów interwencji kryzysowej
  2. Coachingu klasycznego.

Celem coachingu kryzysowego jest nie tylko przywrócenie klientowi dostępu do jego zasobów (np.  poczucia kompetencji i poczucia własnej wartości) oraz pomoc w powrocie do optymalnego funkcjonowania, ale także uzyskanie wzrostu pokryzysowego (o ile klient chce pójść dalej, a nie tylko wrócić do równowagi).

W odróżnieniu od coachingu klasycznego, w coachingu kryzysowym duży nacisk kładziemy na psychoedukację oraz bardziej aktywną pomoc klientowi w znalezieniu rozwiązań swoich problemów oraz poradzeniu sobie z trudnymi emocjami (np. smutkiem, żalem, zamartwianiem się, strachem przed zmianą).

Kryzysy mogą dotyczyć zarówno życia zawodowego (np. utrata pracy, mobbing, problemy z poradzeniem sobie na stanowisku, bankructwo), jak i osobistego (np. rozpad związku, żałoba, choroba swoja lub bliskiego, kryzysy egzystencjalne, „kryzys wieku średniego”).

Posiadam największe doświadczenie w pracy z osobami, które straciły pracę, doświadczyły mobbingu, wypalenia zawodowego, chronicznego przeciążenia pracą lub z innych powodów musiały dokonać głębokich zmian w swojej ścieżce zawodowej.

Podczas kursu w Akademii Coachingu Kryzysowego nauczyłam się m.in.:

– Jak odróżnić kryzys od chronicznego stresu, dystymii i depresji?

– Jak stres (zarówno krótki, jak i chroniczny) wpływa na organizm i sposób funkcjonowania? Jak można ten negatywny wpływ ograniczyć?

 Jakie czynniki wpływają na to, jak źle ktoś znosi stres lub sytuacje kryzysowe? Jak indywidualne predyspozycje modyfikują doświadczanie kryzysu: cechy temperamentu, styl radzenia sobie w sytuacji trudnej i kryzysowej, płeć psychologiczna?

– Jak postępować z klientami w kryzysie, aby pomóc w powrocie do optymalnego funkcjonowania?

– Jakie zaburzenia/ problemy występują u osoby w kryzysie w funkcjonowaniu na poziomie poznawczym, emocjonalnym, behawioralnym, fizjologicznym i jak można je łagodzić?

– Dlaczego kryzys niesie w sobie potencjał rozwojowy?

– W jaki sposób coach może pomóc klientowi w osiągnięciu wzrostu pokryzysowego (czyli nie tylko powrotu do stanu równowagi, ale by kryzys stał się źródłem pozytywnej zmiany i rozwoju)?

– Jaki pracować z klientem w kryzysie ostrym (będącym skutkiem konkretnego niespodziewanego, trudnego wydarzenia np. utraty pracy czy śmierci bliskiej osoby), a jak w kryzysie chronicznym (czyli trwającym już dłuższy czas np. byciu w toksycznym związku lub mobbingu)?

– Przez jakie etapy przechodzi osoba w kryzysie?

– Jakie emocje towarzyszą osobie na poszczególnych etapach i co się z tym wiąże? Jak pracować z emocjami klienta?

– Jak pracować z klientem nad powrotem do równowagi emocjonalnej?

– Jak pomóc klientowi w wypracowaniu nowych przystosowawczych strategii, zachowań, reakcji i rozwiązań, które mogą pomóc wyjść z kryzysu?

– Jak pomóc klientowi w podniesieniu samooceny, wzmocnieniu poczucia własnej wartości, kontroli i sprawczości nad sobą i nad własnym życiem?

Aby uzyskać uprawnienia coacha kryzysowego dodatkowo musiałam również zdać egzamin z Podstaw Psychologii dla Coachy.

Na koniec chcę wyraźnie wyjaśnić, że z osobami w ciężkim kryzysie ma prawo pracować tylko psychoterapeuta, psychiatra, interwent kryzysowy lub psychotraumatolog.